Zwilazkowiec Alliancer, May 07, 1960

              liJS7 imSC2SI
~S&lmWKi?fMttió:
'ZWIĄZKOWIEC" MAJ (Miy) Sobot 7 — 1960
STR 6
}!'
IV41
ł
'?- -:
1 M
rf£i
Jerzy Seweryn Rairburo
(COPYRIGHT BY "ZWIĄZKOWIEC")
przeszedł się spacerowym krokiem w
kierunku wiaduktu na Towarowej po-stał
przez chwilę obserwując bezładny
ruch uliczny i postanowił sprawdzić dla
świętego spokoju czy aby Wojtczak nie
wrócił Powoli krok za krokiem wszedł
na szóste piętro zapukał do drzwi od-czekał
chwilę i przekonał się ostatecz-nie
ze Wojtczaka nie ma i ze dalsze
oczekiwanie pozbawione jest sensu
Nie śpieszyło mu się nigdzie Na plac
Unii wyruszył pieszo bocznymi innymi
ulicami których jeszcze nie widział —
Filtrową 6 sierpnia Polna Szedł powo-li
nadsłuchując odgłosu własnych kro-ków
rad z odludzia i z tego że tak ci-cho
i szybko zapada ciemność Na rogu
Polnej i 'Mokotowskiej przysiadł na stop-niu
ruin kawiarni Lardellego na skraju
pola Mokotowskiego pustego milczące-go
i mglistego jak morze
Tak samo niespełna trzy tygodnie
lemu siedział na ławce na bulwarze pod
Kamienną Górą w Gdyni pierwszego wie-czora
po przyjeździe do kraju na kilka
"godzin przed odjazdem pociągu do War-szawy
Po sztormowych dniach morze u-cic- hlo
zeszkliło się i leżało teraz przed
'nim równą milczącą płaszczyzną zanu-rzoną
w widmowy horyzont — bezdźwię-czne
i tajemnicze Daleko w mglistej
'głębi jarzyły się światła parowców Sie-"dzi- ał
odrętwiały i pogrążony w ciemne
obszary niewiadomego dręczony głuchą
''tajemnicą: jaka la Warszawa? — i jesz-cze
gluchszą: co z Barbarą?
4 I w pewnej chwili wiedziony jakimś
'dawnym impulsem pomyślał: — po-yr62- o
„' Zakreślił spojrzeniem łuk horyzontu
ł zaczął od prawej licząc światła parow-ców:
— żyje? — nie żyje? — żyje? —
nie żyje? Świateł było wiele Liczył
róraz bardziej przejęty wzrastającym
niepokojem Pcnsjonarska zabawa w "ko-cha
nie kocha" zatracała sens naiwnej
'wróżby i 'stawała się' jakąś mroczną kaba-łą
zuchwałym wyzywaniem tajemnic lo-'- mi
Uczuł się wobec ogromu — ogromu
"1'atum wielkiego jak morze U końca
"kabały leżało — życie lub śmierć Od
morza wionęło zimnym powiewem Wło-sy
7Jeżyły mu się pod tym tchnieniem
mglistej otchłani chciał przerwać to wy-zywanie
tajemnic losów człowieczych a- -
Sr ltr"r"rMT—r" 1 V p W P tógggggysgrgff???rsff
Mackiewicz [!]] Droga Donikąd
zastrzeżone U
W tej chwili po drodze zadudniła cię-żarówka
NKGB która pierwsza przed
świtem jeszcze zawitała do okolicy po
rodzinę Rukowskich i ich sąsiada Witol-da
z Wyskont Wszystko odbyło się ściśle
według przepisów instrukcji towarzysza
Sierowa Na jeden i ten sam wóz zała-dowano
Rukowskiego który dostarczył
wszystkie ziarno dla rządu i Witolda
sąsiada który nie dostarczył ani jedne-go
kilograma Załadowano też Józia Ru-kowskiego
któremu się tyle rzeczy w
nowym ustroju i jego matkę
i starszą siostrę Załadowano całą rodzi-nę
Witolda żonę dwie córki
został spisany a deportowanym pozwolo-no
zabrać kilka tobołów naprędce spako-wanych
drżącymi ze strachu rękami
Nikt nie płakał razy agent NKGB
-- starszy grupy zawołał: "No prędzej
prędzej" ale też bez zbytniej gorliwoś-ci
i bardziej aby uczynić z formalnego
brzmienia swego głosu względnie dla po-krzepienia
własnego autorytetu niżli z
istotnej potrzeby
Ciężarówka koloru kurzu biegła
po szosie zbliżała się można już było
rozpoznać sterczące z niej dwa cztero-granias- te
bagnety na karabinach Mar-ta
zaciskała w rękach sztachety swej
zagrody jakby się nie chciała dać niko-mu
oderwać Poznała Rukowski siedział
na z głową opuszczoną w let-niej
czapce z daszkiem zsunietvm na
oczy pośrodku żona Witolda ponura i
zgarbiona córka Rukowskiego leżała bo-kiem
na jakimś worku i dwoma rękami
''zawiązywała w tej chwili końce chustki
lna głowie Żołnierze na końcu piat for-tn- y usiłowali mimo pędu zapalić papie--
rosy trzymając karabiny między noga-mi
— Minęli Martę Pióropusz kurzu
uderzył w nią przesłonił widok całkowi-c- e
Zmrużyła oczy ale patrzyła ciągle
Coraz dalej coraz dalej biegnie kurz
śmiesznie tak jak pies zarzuca-jac- y
tylnymi łapami słaby wiatr zwiewa
7go-"h- a pole koniczyn}' znikną na
''zakręcie ZniknęlL Odcięta postać "ku-rzu
jak błędna dusza zawisła bezmyślnie
nad pustą drogą i Marta czekała aż się
rozwieje ostatecznie Rozwiała się Wte-d- y
odeszła od furtki i stanęła pośrodku
podwórka z opuszczonymi rękami
Siwa pliszka biegła po szczycie da- -
32
le był już u końca łańcucha świateł i
nie mógł oprzeć się nieodpartemu naka
zowi liczenia do końca Liczył juz teraz
na głos wywołując- -
— żyje' — me żyje' — żyje' —
nie żyje'
Serce mu lodowaciało i kamieniało
a liczył: żyje? nie żyje? Jeszcze jeszcze
jeszcze Ostatnie światło było: — żyje
Westchnął wtedy głęboko sam nie
wiedząc — z ulgą czy udręką Jeszcze
przesiedział przez chwilę nieruchomo
nadsłuchując ciszy i szelestu szemrzącej
na piasku wody odliczającej rytmicznie
nieziemski nietutejszy bieg sekund Po-tem
wstał — no czas na dworzec W
pociągu w Warszawie zapomniał zupeł-nie
o tamtej dziwacznej kabale nad mo-rzem
Przypomniała mu się teraz A
więc — sprawdziło się
Ten fragment pola Mokotowskiego
jaki miał teraz przed oczami był łudzą-co
podobny do tamtego fragmentu wi-dzianego
z bulwaru pod Kamienną Górą
Szara płaszczyzna się w nicość
przytłoczona niskim masywem chmur
i na prawo u jej kresu rząd świateł na
Wawelskiej czy w domkach fińskich tak
samo migotliwy i daleki Nieruchome
powietrze nasycone było zapachem jak
wtedy — wilgocią chłodem i stęchlizna
Tknięty dziwnym skojarzeniem wspom-nień
pomyślał: jowróżę
Rząd świateł był długi Liczył od
prawego poczynając: kłamie? — nie kła-mie?
— kłamie' — nie kłamie?
1 tak samo jak wtedy serce zaczyna-ło
mu lodowacieć Tak samo jak wte
dy chciał przerwać to zuchwałe wyzywa-nie
lecz wleczony tą samą nieodparta
silą liczył już na glos:
— Kłamie? — nie kłamie? — kła
mie? — nie kłamie?
Już zbliżał się coraz wolniej z zapar--
tvm tchem ku końcowi świetlnego łań-cucha
'Może siedem jeszcze może —
sześć Jeszcze sekunda i — raptownie
wszystko zapadło się w mrok Przestało
istnieć tak nagle ze w pierwszym ułam-ku
sekundy Mokrzycki pomyślał że o-śl- epl Zatchnąl się na pierwszej sylabie
— kła Lecz w drugim ułamku zrozu-miał
że w tej dzielnicy zgasło światło
Najzwyklejsza prerwa prądu Gdyby za
Józef 61
111 :
Wszystkie prawa autorskie
podobało
Dobytek
Dwa
teraz
przodzie
bokiem
zaraz
zapadała
chu trzęsąc ogonkiem Robiła gwałtow-ny
ruch w bok chwytała muchę i biegła
dalej
Marta szepnęła: "Boże Boże" po-dobnie
jak to przed chwilą szeptała Ma-nia
i jak od wieków przed nimi i wie-ki
jeszcze po nich szeptać będą miliony
ludzi w rozmaitych okolicznościach nie
pomni przykazania aby imienia bożego
nie wzywać nadaremnie!
Straszna wieść rozbiegła się z niespo-dziewaną
szbkością Zanim jeszcze wcze-snym
południem podwiązano koniom o-br- ok
w torbach na przerwę obiadową
wiedzieli już o niej wszyscy furmani i
wszyscy robotnicy zajęci przy budowie
lotniska Wiedziało miasto i wieś Chło-pi
jadący traktem i pasażerowie w po-ciągach
Od Zatoki Fińskiej poprzez kra-je
Estonii Łotwy i Litwy aż het po
lasy białoruskie z tamtej strony górnego
Niemna nie mówiono o tym zdarzeniu
jak tylko: "Wywożą ludzi" Nikt nie
precyzował ich przynależności socjalnej
czy politycznej wszyscy mówili po pro-stu:
"ludzi"! Może dlatego że w gaze-tach
tego ranka brakło właściwego ko-mentarza
politycznego i nie było na ten
temat ani jednego słowa — Pawłowi
zaraz rano gdy przywiózł podkłady po-wiedział
człowiek który je przyjmował
i liczył na miejscu Pierwsza uzyskana
w ten sposób wiadomość nie była ścisła
Robotnik mówił że na razie wywożą je-dynie
z miasta
— A ze wsi?
— Nie słychać było
Praca szła wokół normalnie Jej mia-rowy
wielostronny gwar zagłuszał ja-kiekolwiek
szepty między ludźmi
— No i co będzie? — spytał Paweł
mimo woli
— Dziś narodził się czy co — odbur-knął
robotnik
W oierwszei chwili Paweł chciał cnać
do domu bez jakiejkolwiek z góry po-wziet- ei
decyzii alp wvnhra7ił snhip cn~
dżiny oczekiwania w bezradnym strachu
i nade wszystko ciążącej niepewności
więc zmienił zamiar Dotychczas wiado-mo
było tylko że "wywożą ludzi" ale
tego mało jeszcze trzeba się dowiedzieć
upewnić jak co i kogo? Może istotnie
deDortacia nie dotvczv mieszkańców wsi?
Może we wszystkim "jest trochę jak to
czął liczyć o dwie sekundy wcześniej —
zdazvłby I wiedział
'Pole zanurzało się w coraz głębszy
rnrok Bezgwiezdne chmurne niebo poło-żyło
się na płask na ziemię Od Politech-niki
jechały ciężarówki i powietrze za-drgało
od "łomotów i zgrzytów Kłęby
benzynowego czadu przewiały nad ulicą
Odczekał az przejad"a i wstał No czas
do domu — pomyślał
I jeszcze: — a jeżeli los powiedział
mu wiedy ze żyje więc po co ta ironia
teraz?
Dlaczego? Dlaczego gdy ta tajemnica
jest ważniejsza niz tamta wtedy Mniej
dręczyło go — żyje czy nie żyje? — niż
teraźniejsze: kłamie czy nie kłamie
Wtedy nienawidził a teraz tak bardzo
tak okropnie tak nieludzko — kochał
I łatwiej" by mu przeszła jej śmierć
wtedy niż teraz kłamstwo Łatwic
Po omacku przebrnął przez gruzowi-sko
podwórza wykręcając nogi po po-gruchotanych
cegłach W posępnej ciszy
słychać było wyraźnie szelest spadają-cych
w piwnicy kropel odmierzających
w wielkiej klepsydrze nieziemski nietu-tejszy
bieg sekund
Juz w bramie na drugim podwórku
posłyszał głośny gwar dobiegający z ich
mieszkania A wchodząc na schody zo-rientował
się ze to gwar pijacki
— Znów wódka — pomyślał z pasja
i obrzydzeniem — do licha co w tej
Warszawie dzieje sie? Chlają w światek
i piątek Powarjowali czy co? W świątek
i piątek
Przystanął przed drzwiami Z gwaru
kilku głosów doleciało Kowalezjkowe:
— "A ja powiadam że jak ojca poczu-je
sam powie "
Zacisnął pięści A może by tak dość
tego bajdurzenia?
Kotłowało sie w nim wszystko gdy
przestępował próg w dym zamęt i gwar
— "żydowski autobus do jasnej chole-ry
— pomyślał skąd ich tu tyle'" Po-żałował
że nie cofnął się ze schodów
lecz teraz było już za późno Powitano
go gremialnym "A-a-- a nareszcie"
(Pierwsze co zauważył: jedna litrowa bu-telka
już wypróżniona druga — do po-łowy
Nieźle jak na trzy kobiety i dwóch
mężczyzn) Irusia i Barbara z gorącymi
wypiekami na twarzy Kowalczyk ze
zmierzwionym spoconym łbem Kędzier-ski
Jeszcze jakaś — zielonooka bardzo
ładna z soczystymi ustami talią "osy"
i spojrzeniem łobuza Iza i Marek spali
skuleni pod kocem na łóżku za kreden-sikie- m
jedynie przytomny czuwał tylko
Andrzejek
Witał się ze wszystkimi Okazało się
zo Kędzierski otrzymał dziś łapówkę:
litr od jakiegoś piaskarza Ponieważ miał
pewien przegrany do Kowalczyka zakład
przyszedł z tym litrem tu a gdy wypili
okazało się że Kowalczyk ma pod łóż-kiem
yeszcze jedną litrową butelkę za- dekowana na imieniny Andrzeja Ponie-waż
orzekli że za długo na to czekać
bywa przesady? Może Zawsze iakaś
nadzieja i ciągle nadzieja! Po wyładowa
niu zatem podkładów wyjeżdżając na
drogę pociągnął nie lewą a prawa łej-cązaci- ąl batem i podążył do miasta
Do tradycji miasta sietraiacoi ehvhn
odległych wieków przywiązany był u- -
rząa ranarza magistrackiego którego za-- i
ówno obowiązkiem jak przywilejem by-ło
wyłapywanie z ulic — wałęsających
się i bezdomnych psów Wyjeżdżał on ra miasto jednokonnym wózkiem w
kształcie malej platformy do której przy-mocowana
była z góry klatka o żelaznych
prętach Bokami szło dwóch czeladników-oprawcó- w
zaopatrzonych w długie kije
z pętlą na końcu na którą łapali przy- godnego psa a następnie drżącego że
strachu wrzucali do wózka i' pochód
posuwał się dalej Cala ta procedura
sprawiała wrażenie niemiłe nieestetycz-ne
można było by zaryzykować twier-dzenie
że wręcz przykre Żałosne skom-lenie
złapanego psa przechodziło nieraz
w zawodzenie podobne do płaczu skrzyw-dzonego
dziecka Dochodziło też do scen
brutalnych Od niepamiętnych tedy cza-sów
wydany był surowy nakaz dla raka-rza
ażeby możliwie niezadługo po świ-cie
zakańczał swój proceder i zjeżdżał r ulic a już w każdym wypadku przed
ranną godziną o której młodzież szkol-na
wysypuje się z domów do szkół aby
zaoszczędzić jej gorszącego widoku ła-panych
psów W gruncie rzeczy psom
tym nie działa się wielka krzywda Ra-karz
zdawał sobie sprawę że wykup jaki
pobierał od właścicieli złapanych psów
wynosił więcej niżby mógł uzyskać za
skórę lub tłuszcz Niewykupione zatrzy-mywał
po prostu na sprzedaż i tylko nie-liczne
bywały unicestwiono Wu-rin- ii n
tym dobrze mieszkańcy miasta ale wi- - cocznie iezao juz coś w naturze ludzkiej
co buntowało sie Drzeeiwk-- n hnitaini
przemocy nad bezbronnymi zwierzętami
bo protesty i wynikające z nich "awa-ntury
stały się równie zadawnioną trady-cją
miasta jak sam urząd rnkiriki Pa
rwdeył pkaromcizęątcał boydwadłoziecdkra st7eVrHin- c- yde-- nty vtv-kał
klatkę hyclowTską zapóżnioną na uli-cy
wbrew przepisom policyjnym"
W sobotę 14 czerwca 1941 roku gdy
szedł ulicami tego samego miasta był
jasny słoneczny dzień i akca deporta- cji "rozpoczęta Drzez organy Yłrrn -- ?- cie była jeszcze w pełnym toku Płaskie
ciężarówki sowieckiej produkcji stały po- jedynczo i szeregami przed kompleksami
kamienic lub iechah- - w rńno tmnv
Brano nie włóczęgów bezdomnych "a
przeciwnie: ludzi przeważnie dawno 'za-domowionych
brano do więzień kator-gi
obozów na zsyłkę lub śmierć i żaden
od marca do listopada — odkorkowali
1 tę drugą Okazało się dalej ze soczysta
dziewoja to koleżanka Barbary Ewa
Razem pracują w barze i Ewa wpadła
właśnie dowiedzieć się dlaczego już od
dwóch tygodni Barbara nie przychodzi
jdo pracy Stara pani Kornaś pieni się
i grozi ze odbierze zaliczkę od BarDary
przez milicję albo Ube
Mokrzycki rozebrał się i usiadł roz-wścieczony
przy stole Ewa przykleiła
się natychmiast — "karnego" Ciężki
dym tytoniu nieznośnie gryzł w oczy
Irusia przysunęła czysty talerzyk dla
Mokrzyckiego i jakieś nędzne przekąski:
parę plasterków salcesonu ogórek i o-twa- rtą
unrowską puszkę z łojowatą "tu-szonk- ą"
Mierziło go — i to towarzystwo
i wrzask ryki Kowalczyka i wódczane
opary Mierziła buszująca Ewa rozkosz-na
i gotowa na wszystko byle prędko i
dużo Karnego! Wiedział że się nie opę-dzi
Nie zdążył jeszcze odsapnąć po wej-ściu
a juz w trzech haustach wychylił
pół kubka wódki Celowo nie przekąsił
— niech juz prędzej dopędzi pijacką
temperaturę! Zapalił tylko papierosa
— "O tak to rozumiem — entuzjazmo-wała
sie Ewa — od razu widać ze praw-dziwy
mężczyzna" Ręka jej pod stołem
już opierała się o jego kolano mocno i
żarłocznie Kowalczyk szybko nalewał na-stępną
kolejkę przekrzykuąc szumną
zawiłą dyskusję Irusi z Kędzierskim po-przez
stół na swój temat
— a ja powiadam: jak dziecko po-czuje
ojca samo powie
Mokrzycki nie wytrzymał Alkohol
jeszcze nie doszedł mu do mózgu i nie
zagłuszył złości Niespodziewanie sam
dla siebie rąbnął na odlew pięścią w blat
stołu aż brzękło — Dosyć! —wrzasnął
Przycichło nagle tylko Ewa pisnęła
"ach" gdyż uderzając w stół niechcący
przycisnął kolanem jej rękę — Co ty
wyprawiasz! — zawołała Barbara nie
wiadomo do kogo Zmitygował się istot-nie
to było trochę karczemne Ładny
gospodarz!
— Dosyć powiedział spokojniej —
po co pan Kowalczyk wciąż w kółko to
samo? Słyszeliśmy to nie raz
— Leon ma racje ale — zaczął
Kędzierski lecz Kowalczyk podchwycił
ton Mokrzyckiego — "Faktycznie! Jest
o czym mówić kiedy kieliszki nalane!?
No — lu Basiu Siup! Ale Basieńko
akaż ty śliczna dzisiaj "Sto lat sto
lat " — ryknął
"Sto lat sto iat " — zdumiewającym
czystym kontraltem podchwyciła w lot
Ewa Zdumiewający przepiękny glos
wybuchł tak niespodziewanie że Mo-krzycki
aż drgnął ogarnięty nagłym pło-mieniem
Mrowie przebiegło mu po ple-cach
Podniosła kieliszek w kierunku Bar-bary
— " niech żyje żyje nam —
podchwycili Kędzierski i Irusia zestro-jeni
w dwugłos — " żyje nam " —
zagrzmiał Kowalczyk spóźniony o ćwierć
taktu Głos Ewy zagarnął wszystkich
wykup za żadne pieniądze nie mógł
wchodzić w rachubę brano nie kilku czy
kilkunastu ale od razu tysiące brano
otwarcie na oczach całego miasta Bra-no
nie psów! Przeciwnie brano ludzi
I oto nikt nie protestował nie krzyczał
nie awanturował się nie bronił nie wy-zwalała
nie wyprażał pięściami Nawet
nikt nie skomlił Miasto z wyższego na-kazu
miało nie przerywać codziennej
pracy i ludzie którzy pozostawali lubo
niewiedzieli czy jutro jeszcze pozostaną
szli prędko chodnikiem nie zatrzymując
się odwracając oczy Panowała cisza i
spokój
Zabierano tylko z domów w wyjątko-wych
wypadkach z miejsc pracy prawie
nigdy z miejsc publicznych Po głównej
ulicy przezwanej obecnie Prospektem
Lenina toczyły się w obydwu kierun-kach
ciężarówki ładowne ludźmi Zajeż-dżano
do jednego domu zabierano ro-dzinę
figurującą na spisie ewidencyjnym
NKGB i jechano pod nowy adres W ten
sposób niektórzy z wcześniej aresztowa-nych
krążyli po mieście tam i sam w
ciągu kilku godzin mijali się nawzajem
znowu jechali Widziało się znajomych
bliższych dalszych krewnych czasem
W pewnym momencie na jednej' z
takich ciężarówek w samym iei końcu
Paweł dojrzał wystająca ponad bokówkę
postać Łaszowskiego On ojciec stara
matka i żona z córeczkami Stary włożył
futro choć było lato Syn patrzał przed
siebie w plecy siedzącego przed nim nie-znajomego
Patrząc w ten sposób musiał
nie widzieć nic Było w wyrazie jego
twarzy coś ze skamieniałego zdumienia
Przejeżdżali właśnie w chwili gdy Paweł
równie zdumiony stanął u wejścia ka-wiarni
w której tak niedawno jeszcze ro-zmawiał
z Łaszowskim Później wszedł
do środka bo zobaczył reżysera siedzą-cego
przy stoliku kolo okna Nie widzie-li
się od czasu gdy jeszcze namawiał Pa-wła
do współpracy w teatrze Teraz nie
witając się wyciągnął rękę wskazując na-stępną
ciężarówkę jadącą w przeciwnym
kierunku na której siedziało dwóch ucz-riakó- w a trzeci stał
— To jest syn tych Jakże oni Za-raz
sobie przypomnę nazwisko Odwró-cił
twarz marszcząc czoło i jął nerwowo
mieszać w filiżance łyżeczką — No na
ulicy Zamkowej mieszkają Zaraz!
— Niech pan nie miesza i tak bez
cukru — odezwała się kelnerka
Spojrzał na nią z roztargnieniem
mieszał dalei i nie móel sohip nm-nn- m n'eć Paweł przysiadł się doń też nie
witając się i uważał to czemuś za natu-raln- p ink i fr tp t-pK--
cat- hł 41o nnn
ny i miał krzywo zawiązany krawat
— Czy wie pan kogo jeszcze ze zna-jomych?
— spytał
DENTYŚCI
Dr Władysława
SADAUSKAS
LEKARZ DENTYSTA
(drugi dom od Roncesalles)
Przyjmuje za uprzednim telefo- -
"nicznm porozumieniem
Telefon LE 14250
129 Grenadier Rd S
DR T L GRANOWSKI
DENTYSTA CHIRURG
Mówi po polsku
514 Dundas Sł W — Toronto
Ttl EM 8-90-
38
1 t
DR W W SYDORUK
DENTYSTA
Przyjmuje po uprzednim telefonicz-ni
m porozumieniu
60 Roncesvalles Ave Toronto
Tel LE 5-36-
88
1 P
Dr V JiNDRA
LEKARZ DENTYSTA
zawiadamia pacjentów dr Więckow-skiego
o przyjęciu praktyki na
310 Bloor Sł W Tel WA 20844
Wizyty za uprzednim porozumieniem
telefoniczni m 49P
Lunsky
WA 1-3- 924
3
ssWsasŁLTa?!!
Dr jur
J K
Wizy —
itd
JIŁ
BIURO TŁUMACZEK
MICHALSKI
Paszporty
Emigracja
57 OUEEN ST W EM gW
(kołoBay) pok308 Teren}1
OKULIŚCI
i
OK'ULISTA"
O
1 i!
—
S BR0G0WSKI Qr
420 Roncesvlle$ Avi ] (blisko Howard Pul)
Godtezlienfyonpicrzznyyjęmć opdoro10z—um6iMenieMm „
Tel LE M251 - CL Uo
OKULISTKA
J T SZYDŁOWSKA
OO F10JL cBpoaadsdozawineiynewniaeonclzeoud 1d"0-oc-b7oinetraascontbieotylseznk„sleej!1" t ? w inni eh godzinach za uprAS
porozumieniem
1063 Bloor S West LE J-W-H
(róg llaelock) 5&v Okulista
470 College
Oczy badamy okulary dostosowujemy do wszystkich defe-któw
wzroku na nerwowość na ból głowy Mówimy po polsku
Lach Chiropracłic Clinic
Stanisław J Lach DC Władysław J Lach ' DC
DOKTORZY CHIROPRAKTYKI
prześwietlenia
124 Roncesvalles Ave — Toronto — LE 51211
Łuck Chiropracłic Clinic
BRACIA ŁUKOWSCY
DOKTORZY CHIROPRAKTYH
Specjaliści w leczeniu artretyzm'' rcumatyimii
polio liimbaeo sj'i?{tiv dttfeKwosci muskułów
i stawów oraz zasilania l normowania całego
organizmu — A-ita- y prześwietlenia
1848 BLOOR Sł W TORONTO ONT — TEL W259
140 CHURCH ST ST CATHARINES TEL MU 4-3-
11
1P
LANDIS PHARMACY
462 Queen Sł W Toronto EM 8-21-
29
Nasza apteka lo wasz punkt gdzie znajdziecie poradę w zakupie
różnych witamin i lekarstw waszego zdrowia Kwalifikowany
aptekarz jest zawsze waszych usług w sprawie wysjłek l-ekarstw
do Europy Lekarstwa najwyższej jakości i świeżości po
cenach najniższych Gwarantujemy dokładna poradę w wjbora
kosmetyków Obsłużymy was w waszym ojczystym jęzjku
30 F
APTEKA GARDIAITA
Właściciel Tadeusz Gardian
Najstarsza polska apteka w Toronto
Wykonujemy recepty ze wszystkich krajów
Zamówienia wysyłamy natychmiast
Piszcie telefonujcie lub zgłaszajcie się osobiście
Popierajcie polska aptekę
WYSYŁAMY WSZELKIE LEKARSTWA DO POLSKI
I INNYCH KRAJÓW EUROPY ORAZ DO USSR
297 Roncesvalles Ave Tel LE 6-30-
03
TORONTO ONT
Si
RO
dla
dla
RATUJCIE WASZE ZDROWIE LEKARSTWAMI
ROŚLINNYMI
Misjonarz w Abitibl uratował tysiące ludzi z clęłUch
chorób pr?y pomocy prawdziwjch lekarstw rolinncn
Piszcie z catjm zaufaniem co Wam dolega 1 polecajcie
nas swoim znajonim Ceny umiarkowane
Adres: Les Remedes du Pere
Box 1360 Amos Oue Canada
E
uwaga! M C Skin Oinłmenł uwaim
"Skórną maść" najnowszego patentu M C używa sie do leczenia 8°
ostrych 1 ehroniczmch oraz wszelkiego rodzaiu egzem 1 liszajów J
wnież podobnj eh schoreet skórnych- - Skórne choroby jak eB"™- -
wysypki skórne Morę niepokoją i męczą ludzi czasem całymi frtti pują nybko po użyciu powyższej maści "M C Skin Ointment
I PTzesyłką pocztową $2 50
Maść tę wyrabia Mrs M Czulińsld wytwórnia skórnych m5a
"M C SKIN OINTMENT"
M C CORN OINTMENT
Mamy również M C maść przeciw odciskom 1 leczeniu brodawek C
M C maść skórna 1 M C maść na odciski są najskuteczniejsze J"'c
znaleźć na rynku kanadyjskim ct hj żądajcie w swoich aptekach w razie nieotrzymania proszę Vc
średnio do producenta: i wim
M Czuliński 25? Rusholme Rd Toronło Ont Tel LE -- S8M P ""ijŁł
tauc mc£iuuvtuicuia Z Tul' a my })lIUi1U4c Hu IJŁW""""
W
P
na
PŁOMIEŃ PRZY STOLE
i
a
vt
dania przygotowane przez kuchmistrza d Jose C j
Krewetki smażone z sherrv homary Cardinal sos z rze J
stejk cielęcina Scalopinni smażone nerki cielęce u jj
pieczone ananasy itd
orkiestry:
ze śpiewem
Missienaire
Wspaniale
BURGUNDY ROOM (Resfauraci) ?
RA1NBOW ROOM - kw J
CONTINENTAL ROOM (Dancing i
ST REGIS HOTEL i
SHERBOURNE prry CARLTON — TORONTO — WA i- -j
'"-'-i-Ar)- — ły-w-Tj-
-o— ii-- %i ii r- - ssssssj
a
2