Zwilazkowiec Alliancer, December 22, 1980

              3PiKW 'zwrswn OS
1
STR 19 DECEMBER 22 1330 - "ZWIĄZKOWIEC" - BOŻE NARODZENIE (X-mn- s) CmfiB&StóStim
w sar Życzenia z Wiiidsor I
SK'
IkSS Esjra 11 A w"
Życzenia z Windsor I
Ci W' n
W
StTirł
ww
ty
g?
&
li?
I?
łMJ
iwi
f
i'
§£
&
mfer
ty
ty
i?
Kfrf
$?
fi?
ti
ty $
ty
??
IV3
{Ort w
ty
ity ęW
ty
W
%'
$t
~)
ty
ty
tly'ś- -
i}
h
ty
(Vf S
bo
tJJ
Wesoiyct Sztwjl Bożego Nat utkania
i Szczęśliwego Nowego Roku tyczy
& ST
Cilkow ieic vj posażony
Ciepło w iniic — chłodno w leiie
2035 Howard Ayc
Tcl 966-170- 0
I liii M WmM
gr
NAJSERDECZNIEJSZE ŻYCZENIA
Z ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA
1 NOWEGO SKŁADA
inccsno!
830 Hanna St E
Teł 254-600- 0
Windsor
N8X 3Y4
OKAZJI
ROKU
Windsor Ont
2N8
NAJSERDECZNIEJSZE ŻYCZENIA
Z OKAZJI ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA
I NOWEGO ROKU
składa
Service Plymbiog Sr Heating
Wlaśc TADEUSZ SADŁOWSKI
2034 Ottawa Sr Windsor N8Y !R7
TcJ 256-C40- 1
Merry Christmas and Happy New Year
to all our Customers and Friends
HOR5E-SHO- S BATTEiY Ł
ELECTRIC SERWCE LTD
MARK KALBOL
795 Tecumsch Rd E
Tc! 254-266- 1
Ont
Windsor Ont
N8X 2S1
$08S fM mi
Przyjemnych Świąt Bożego Narodzenia
i szczęśliwego Nowego Roku
życzy calcj Polonii
Srotherhood fei?§ & Boys
DEPARTMENT STORĘ
1535 Ottawa St — Windsor Ontario
Teł 254-756- 3 N8X 2G3
jV'KV ClUUSTMAS AND UAl'1'Y NUW YliMl
TO ALL UUU CUSTOMERS AND FIUUNDS
J M BRENNAN
rOULTKY AND EGGS
RR No 4 Alrinsfon Ont NON 1A0
Phonc Bofhwell 519-695-64- 12
! W "V9v ł lJrfV" y? yvu&-v- v KSSKł łJt I' --rt 7 il
-- 5?rs -- js' i &Mrf m r wH y'--' ? : j Ą
Łr V rSV -
1
' 4 V"
KTOT
N8X
WESOŁYCH ŚWIAT
BOŻEGO NARODZENIA
i
SZCZĘŚLIWEGO
NOWEGO ROKU
życzy
POLONU w WINDSOR
S CLARKE I
MOMUMENTS f
Wlsśc DON CLARKE 0
RADNY MIASTA %
WINDSOR l
H044 Howard Avc Tcl 254-450- 2 Sfo
i Windsor Ont M
% VA t'0-''v1'"%"- ' VvtSl J'---' A'' Tv --A %" XO V'v''S'Wl
(Ciąg dalszy ze str 18)
gradowa przeszło nad nami
Grad sypał która roślinkę na
polu tralil lo ją ubił albo ska-leczył
— lak i my nie wszy-scy
ocaleli Jedni utracili ży-cic
inni zdrowie a jeszcze
inni na duchu się popsuli Ja
sobie tak czasem myślę czy
to my sami tej chmury gra-dowej
nic ściągnęliśmy na na-sze
głowy Pleban i poniektó-rzy
światlojsi ludzie ostrzega-ją:
"nie rób tego bo cię kara
spotka" Ileż lo niedobiego
pomiędzy nami i my wiemy
że to niedobre a robimy po-lem
przychodzi nieszczęście
— jako kara Ja nic ksiądz
nie będę prawił wam kazania
pic tak sobie czasem myślę
że powinniśmy się nad tym
zastanowić żeby znowu jaka
bieda na nas nic przyszła A
(obie Jantośku powiem: bar-dzo
się cieszę żeś wrócił Lu-biłem
i lubię cię jak syna ni-gdy
nie zapomnę jak lo z
tobą milo się rozmawiało
Jeszcze małym dzieckiem by-łeś
inne dzieci biegały za pił-ką
skakały ty siadałeś sobie
kolo mnie i pytałeś o różne
rzeczy — latem przeważnie
jikeśmy krowy kolo lasu pa-śli
Opowiadałem ci o innych
krajach gdzie sam byłem
albo o których czytałem o
lóżnych wopiach i o innych
sprawach ą ly żeś słuchał i
wypytywał mnie byłeś cieka-wy
świata Szanowałeś star-szych
grzecznie się zachowy-wałeś
była w lobie skrom-ność
i pokora A i teraz wi-dzę
choć jeszcze wiele nie
1 odmawialiśmy że zło z kló-rj- m
zetknąłeś się we świe-cie
nic zepsuło cię Jeszcze
nieraz sobie pogadamy tylko
teraz ly będziesz opowiadał a
ja będę słuchał o to dzięku-ję
wam żeście wysłuchali
mojej gadki cierpliwie
Ukłoni! sic wszystkim i u-sia- dl
na miejscu Uśmiecha-mi
i oklaskami podziękowali
mu za przemowę
Ignac znowu napełnił kie-liszki
za zdrowie Wojcieszka
uniósł toast Wypili Zaległa
cisza słychać było tylko szczę-kanie
noży i widclcy jedli
Teraz Jantek wslal i zaczai
mówić Zebrani przerwali je-dzenie
na niego patrzyli
— Drogi 'bracie i Inalowo
drodzy sąsiedzi i przyjaciele
kochani moi Jestem szczęś-liwy
wróciłem do domu ro-dzinnego
znowu jestem
wśród swoich wśród was
Przerwał wierzenem dłoni
owy otarł i mówił dalej a
wszyscy w skupieniu słuchali
— Tyle razy setki może
tysiąc razy myślałem że już
się nie zobaczymy Ludzie gi-nęli
jak muchy na jesieni
gdzie było spojrzeć (ani nie-żywego
można było zobaczyć
Ten z głodu wysechł na drew-no
i umarł lam gdzie stal
ten spuchnięty cały od bicia
i kopania temu choroba
bmicli wysadziła a tamten
jak sito podziurawiony inny
znowu rozniesiony że kawał-h- a
nie znajdziesz Widziałem
jak domy i cale miasta sypały
sic w gruzy majątek lalami
skiYetnic gromadzony po uli-cach
się poniewierał Codzien-nie
czekałem na swoją kolej
ale nic nadeszła ta chwila os-Uln- ia
I tak wróciłem chy-ba
to nic sen ale naprawdę
tu jestem Powiedzcie głośno
że to prawda żebym na pcw-li- o
uwierzył
— Prawda prawda' —
krykneli chóiem Ten i ów
nogą zalupal ktoś nożem w
talerz uderzył ktoś inny bu-telka
poli zasnął Jantek się
10csmiał ale zaraz spoważ-niał
— Smutno mi — mówił —
że nasa matka tej chwili nic
doczekała A jak słyszałem
już i wielu kolegów nic zoba-czę
Wojcieszek powiedzieli
że będziemy robie opowiada-li
to prawda Dziś nic wiado-mo
jeszcze od czego zacząć
lo ciekawe lo straszne a tam-to
jeszcze straszniejsze Pięć
lat to dużo nawet bardzo du-żo
trzeba by te lala poliój-ni- c
albo i poczwórnie liczyć
i to bałoby za mało Piez ty-le
lal można się wiele na-ucy- ć
i wiele 21-07111111-
00 ale
te i wiele zapomnieć A wie-cie
co mnie najwięcej na pa-mięć
przychodziło przez te
lata? Kuźnia la nasza siara
kuźnia
Tu Ignac Irącil swoją Wik-tę
nogą pod siołem spojrzał
na nią i miugnal znacząco
ale ona nie domyślała się o
co mu chodzi
— W obozie jesieni — mó-wił
Jantek — pomyślę (10-scck- ę
i Kuźnia mi pized
oczyma stoi Uonihy się wala
strach soi co zamieni odsap-nę
chwileczkę oczy otwieram
— kuźnia przede inna stoi
Nieboszczyka do dołu kładę
i
oczy przymknę — widzę na-szą
kuźnię Tak wciąż ją wi
działem jak sobie stoi w po-lu
przez dach dym się wy-dostaje
ze śiodka słychać
dźwięk żelaza A przed kuź-nią
was sąsiadów widzę stoi-cie
siedzicie na ławic pod
ścianą gadacie i śmiejecie
się Koń z nogą na pieńku na
podkowę czeka Dzień sło-neczny
spokój i cisza lekki
wiaterek zbożem ialujc Wie-czorem
żaby sobie icehocza
świerszcze A tu dookoła
mnie wojna Giną ludzie pal i
się domy a tani pizy kuźni
spokojne życie ja lo spokoi-n- c
życic widzę i myślę sobie
o nim w tym piekle klóie
mnie otacza Mozę to śmie-chu
warte ale co ja ziobic
no lak było Gdy wracłem
leż la kuźnia w głowie mi sia-ła
jakby gwiazda przewodnia
na niebie Widziałem ja slala
na końcu mojej diogi słysza-łem
uderzenie młotka o ko-wadło
widziałem dym wydo-stający
się przez dach
Przerwał amjśUt sie ocv
pizymknąl a potem otwoijł
je szeroko patrzył po wszyst-kich
ale jakby w półśnie i
znowu opuścił powieki pizv
bladl zdawało się że zemdle-je
Trwało to krótko lecz dla
zebranych co na niego pa-trzyli
była to chwila prze)-nutjąc- a
pełna dziwnego na-pięcia
Gdy się ocknął uśmiechnął
się i zwiacając się do biała
pow iedzial:
— No Ignaś napełnij kie-liszki
wypijemy teraz za cho-wie
gości
Stał jeszcze chwilę w mil-czeniu
i wtedy ciszę pr e rwa-ło
westchnienie Agnieszki
Popatrzyli na nią Zawstydzi-ła
się a po jej 1 umianych
jak maliny policzkach pole-ciały
łzy
o
Dom Ignaca zapełniał się
ciągle jeszcze ktoś przycho-dził
Początkowo skromne
pi żyjecie zamieniło sic pra-wic
w wesele Było gwarno i
wesoło każdy coś mówił są-siad
do sąsiada — parami
giupowo Śpiewano "Sio lal"
dla Janika i dla Wojcieszka
potem dla innych a gdy się
lozśpiewano na dobre przy-syła
kolej na świeże w pamię-ci
i wciąż żywe pieśni piity-zancki- c
Śpiewano o szumią-cych
wierzbach i Lozplakancj
dziewczynie i o pai tyancie
co do ukochanej piyjść nic
mozc ale będzie żył w kło-sach
zbóż przypomniano też
Jasicńka co na wojence
padł
Tak zeszło do ciemnego
wieczora Ten i ów wyskocz}!
do swego donu obrządek
zt obił i wracał z butelką w
kieszeni z kiełbasą Nicicil-ncm- ii
też od gorzały dobizc
w głowie sic zakręciło Ignac
był najweselszy ze wszystki-mi
rozmawiał do picia i je-dzenia
zachęcał do kuchni po
nową butelkę i po zakąski
wybiegał
— Wikciu — mówił do żo-r- y
gdy w kuchni tylko oby-dwoje
się znaleźli — ale pięk-nej
chwili doczekaliśmy nasz
Jantek taki machy chłop sły-szałaś
iak o lei kuźni bombę
wstawiał jakby z duchem
świętym lozmawial i o nas
wszystko wiedział ludziom
oczy zamydlał Ty masz po-jecie
ile o nzlota przvdźi-gal- ?
— Złota? — zdziwiła się
jona i przeiwala swoie zaję-cie
— Tylko sza' — szepnął —
ani mi piśni) do kogo bo za-tłukę
Patrz tylko na Janika
i we wszystkim mu dogadzaj
niech wic ze ma brata i bra-tową
Przy stole gdzie Jantek sie-dział
pi owadono dyskusje o
wojnie Ignac wychodząc z
kuchni usłyszał jak Wojcie-szek
mówił — wojna tjlko
niszczy!
— A nieprawda Wojciesz-ku
— zawołał lozwesclony
Ignac — nieprawda wojna
tez bogaci jednych niszczy a
diugich bogaci
— Ty Ignaś widzisz tylko
majątek pieniądze a czy nie
mjslisz że len co na nie-szczęściu
chugiego tię zboga-ti- l
s'in we swojci duszy sie
upodlił?
— Dlaczego zaraz upodlił?
Czy to grzocn zabiac zabite-mu
wrogowi jego zcguick al-bo
kawałek złota klóic nuał
w kieszeni?
— A lak grzech! — powie-dział
Wojcieszek
— Wojcieszku ja uważam
że jak ktoś zabije człowieka
dla rabunku lo gizech ale
na wojnie?
— Nie Ignasiu pi nie
ksiidz ale wiem e od takich
1 ze cy lizebi się trzymać z
daleka To wojna ludzi zahi-]- a
u j'ik kogo wopia Vbl0
to niech sama biudzi sobie
lęce jego zegarkami i zlotem
— Wopia to pieciez nie
osoba — mówił powny swego
Ignac — na wojnie zabija nic
wiadomo kto i nie wiadomo
kogo a kosztowności ZiLi-Ijc- h
zawsze ktoś zabiera Nie
w cymę pi weźmie kto inny
— Ale lo szyscia mc
pizynosi
— A ja uważam — wtrącił
się Janlek — że największy
majątek jaki można z wojny
pizynieść to uratowane zyue
i czyste serce Jeśli się to
uiatuje to jcit sic bogatym
— O I o właśnie żcie i
czsle seice dobrze to uialcś
Janloś — powiedzul urado-wany
z odsieczy Wojcieszek
— Oracie kichany — Ig-nac
do Janika się zwiódł —
lo wcale nie szkodzi jeśli z
wojny trochę majątku piy-niesios- z
przyda t-i- o po woj-nie
jest zawsze luidnicjsy
czas
Ignac loześmial się głośno
a zawtórował mu Kawa i Wy-wi- ol
Wąsaty Wojcieszek po-smutniał
obejrzał się dokoła
w okno i na ludzi przy sio-łach
popali zył i izekl:
— Słuchaj Ignaś pociem-niało
a nie masz lo jakiej
lampy tiochę światła by sio
piydalo bo kieliszkiem do
gęby nie tralie
Tym powiedzeniem ioj-śmierz- }!
zebianjch Skończy-ła
się dyskuipi Ignac lampę
zjpalil u sulitu ją zawiesił
Gwar w 'izbie to wzmagał się
lo cichł Cicyli sie ludzie z
powiotu Janika i cicsjli Gie
z legii o sami pizcżjli b'c
pi zecie lviii nie doc-ekal- o
wojna życie im zabrała
o
Naajutiz gdy 'gnać wszedł
do iby Jantek juz nie spai
tylko lak sobie leżał na ioku
— No wstawaj biaciszku
pópliciny do le kuźni co
tak cię pieśladowala przez
cala wojnę jrik to wjzjimi
pięknie opowiadałeś Poke
ci ja
Jantek poderwał sic pręd-ko
naciągnął spodnie vło-- y
acesjwal juz na podwoi u
i1iedą p'vy zbożu pi szli
do kuźni Ignic odemknął
lłódke a polem specihiyia
kluczem odiNglowal sJdbe
klóin mocne divii blokowa-ła
od sliony wcwnirzno
ro'wail c na cala szeiol-os- ć Janlek stanął w piogu 1 pu- -
snrzT" rx7jsr?v!' 'Trsrf j£frvsfT"x'v 'w1 rriw" iTtfw
S?a 37i fcJ Źwi1 sX" i £$& ?£U 7 7X v w' A7 P'X £ m T--C t $ 1 v Wt
4# jj?u " 'w
lizyl do środka wyglądał na
La 1 ilzo pizejęlcgo Ignac od-sunął
dicwnianc z grubych
desek ziobione okiennice
— Teru lepiej wichć —
powiedział — ale i lak jeszcze
wszystkiego nie zobaczysz
choćbym 1 ściany lozcbral
Janlek nie zwrócił uwagi
na jego słowa podszedł do
kowadła klóic — jak daw-nie
1 — zamocowane- - na wiel-kim
pniaku stało na środku
kuźni obmacywał je Poru-szył
drążkiem od miechu Z 1-Ki- ecil
kołem wieilaiki bral
do lęki młotki przecinek!
Wrcscio opail sie o stół i
chciwie patrzl po ścianach i
su licie czai n 111 od dymu
Ignac pizyglądcil mu sie w
nul von iu i tylko lekko
uśmiechał się sam do siebie
— No i co zobaczyłeś' —
zapytał
— Wszslko na miejscu
Ił k j'k dawniej llko ogień
10 palić lozgiac żelazo i wa-lie
w nie młotem Pamiętasz
juk to po śmieici ojca piobo-walisni- y
kuć podkowy?
— To sta4 o dziej'1 — Ignac
machnął icką — leraz o przy-szłości
tizeba nam myśleć
— Tak musimy tu piż od
dziś zacząć pracować ty się
więcej znasz na kowalskiej ro-bocie
a ja będę ci pomagał
i uczył sic od ciebie
Nh twarzy Ignaca odmalo-wało
się niezadowoleni':
— O lm później poiozma-wiaiiiy- :
mówiłem ci że choć-bjn- i
wszystkie ściany rozc-inał
lo i lak najważniejszej
necy nie zobacsz Tu
ptliz!
Podszedł do przysypanego
popiołem paleniska szulełką
zganiał popiół młotkiem i
pizecinakicm odbił cegły u-su- nal
je w brał resztki za-prawy
nż sie blacha pokaza-ła
podniósł pi — wszystko to
wykonywał ostrożnie i bardzo
powoli żeby jak najbirdzioj
zaciekawić brała Pod kawał-kiem
blachy Iea!o melalowe
pudełko k'U'eta Ignac wycią-gnął
ją i podał Janikowi
— Zgadnij ile lo w:vy?
J mlek próbował to w jccl-m- m
to w drugim ręku
— Więrej niż dwa mniej
niż trzy kilogramy — powie-dział
Masz wago w reku Dokład-nie
dwa 1 pól A teraz daj
olwoizę
Otwierał powoli zamknięta
na klucz kasetę a potem
ni odko podniósł wieczko i po-wiedział
chyli ze: — No
pctiz!
Na znajdujące sie w kase-cie
kosztowności Jantek po-pati- vl
obojętnie i jakby ze
smutkiem Milczał Ignac po-czuł
sie zawiedziony a nawet
dotknięty
— Nie wiem co sobie tc-la- z
myślisz — mówił — ale
I' co tu widzisz nie pochodzi
z labuuku To wszystko znala-złem
jakby na śmietniku
Wopia zabija ludzi a ich ma-jątki
wyrzuca na śmietniki
n lo tych śmietnikach cho-dziłem
i zbicialem Widzisz
hjifm w piiljz-intc- e biłem
się lepie) od inivcli Wojcie-szek
mozc ci lo powiedzieć
bo 011 hl w naszej erganiza-- (
i i inni też nic zaprą że
ani sil ani zdrowi i nie żało--w
''cm w walce Ale bitw u bi-twa
a ja zawsze znalazłem
tioclie cvasu żeby sie z-- i
czymś lozeirzec Tu znalrz-U-- m
obuTzko złota lam pier-ścionek
kol cyk zloty zega-ic- k
brałeii lo i tu prz no-siłem
i lak skribonk'i si na-pełniali
Wikta o Ijni nic
wie 111M nic wie Ty vicn
poznałeś mój sekiet My bra-ch
ja mani ciebie a ty masz
n1 nie Strasznie mi się podo-bało
)k w cora ] o lej kuźni
gadałeś jakbyś wiedial co
tu jest żo ta kuźnia Lik waż-na
Wszystkich w pole w v pro-wadziłeś
bo ja lo od ni7U
wiedziałem po co ta gadka o
ku ni
Pahzjl br'lu w oczy jakby fukil w nieb potwierdzenia
swoich domysłów ale Janlek
znowu — jak wczoraj kiedy końcl mówić — ziobil się
j ikiś dziwny nibv pitiyl
ale je"o oii' jakby niczego
nie wiJialy Przybladł
— zle z nim — przemknę-ło
pi zez mjsl Ignacowi ale
mówił dalei swoic nie od'v-waj- c
ovu od twaiy biała
— Gadałeś o kuźni żeby in'ić wsjalkiih żeby zamo-dlić
1111 ocy Tak Irzebi bra-ciszku
ludzie nie mogą wie-dzieć
o tobie całej prawdy
wh ''kicio o cym myślisz i
to robisz Przede mną nie mu-'- v
się Krjć Wiem że z pu-slv- mi
rekami nie przyszedłeś
l'ivnieś pol aż co w worku
Pijdżwig-ile- ś Tu nikt obcy
nas nie zobaczv ani nie usły-szy
Ja ti swoje pokazałem
1 utulił ttiJ v
s
W
Yf
"fi
¥f
Uf
¥tf I
i
h:
i
M
Ky
W
WW
Ś
ly!--' W'
wi
(Dokcńczcnie na sf 20) i&£ć
MERRY CHRISTMAS AND HAPPY NEW YEAR
TO ALL OUR CUSTOMERS AND FRIENDS Labatł's
BOB BREWER Area Manager
MOE VANSICKLE Sales Representative
BILL STEVENSON Salss Representative
DICK MELOCHE Sales Representałivo
PAT ROSS Sales Representative
D0R1S REID Secrełary
555 Tecumsch Rd E Windsor Ont
Tcl 253-743- 3 N8X 2S1
MERRY CHRISTMAS AND HAPPY NEW YEAR W
ALL OUR CUSTOMERS AND FRIENDS $L
I nrltin ImnArifil Kniil f lAmmAA J?
M M HARRISON manager
710 Tccumseh Rd E
Tel 252-656- 1 Res
Windsor Onf N8X 2S2
ŻYCZENIA ŚWIĄTECZNE I NOWOROCZNE
przesyłają
BOB i MARTHA CYBULSKI wlaśc
"THE PHOTOGRAPHER II
STUDIO FOTOGRAFICZNE
l''n(oKrnfia Jest sztuką
a my ji dobizc vjkmijcnij'
Wesela — Portrety — Paszporty — Obiekty
przemysłowe — Kopiowanie i odnawianie —
Zaproszenia ślubne
859 May Ave:-- — Windsor Ontario
Teł 253-453- 5 N9A 2N7 iwmmtml
MERRY CHRISTMAS AND HAPPY NEW YEAR
ALL OUR CUSTOMERS AND FRIENDS
Freed s M
1526 Ottawa Street
Tel 258-653- 2
735-006- 1
ens Wear
Windsor Ont
N8X 2G4 Mili MOC NAJSERDECZNIEJSZYCH ŻYCZEŃ
ŚWIĄTECZNYCH l NOWOROCZNYCH
bhlada
Wlaśc: TADEUSZ GÓRSKI z ZONĄ SYNAMI
"TRANSPORTATION
BETWELN NADA AND USA"
843 Central Ave
Windsor Ont N8Y 4R8
n-£- - "yy MERRY CHRISTMAS AND HAPPY NEW YEAR
io Customers and Friends
J0¥ CLEANERS
& DRAPERY SERV5CE
SUEDE & LEATHER SPECIALIST
SAMK DAY SKIIYICIC
1501 Tecumsch W — Tcl 254-847- 1
135 Erie Easr — Tcl 254-847- 1
1468 Front Rd La Sailc Tcl 254-847- 1
Windsor Ont N9B 1C1
fmfl
£'ril
Jl
fe
W
rJifm
msa
Wi
m
1
Sof
?J:
TO
TO
CA
uli our
W
Tfjt
2ff iś
&i
& t
— - -- - — ---- -J- --'- --- IV
w
w
IU
iv n i ł'ikr - ' -- ' w — ' 1 L- -" w jsa
i
ś
śI
I
JSJl
I
C-- 3
w
m
Si?
w
ty fw
I
ty
ty
ty
ty